خرس قهوه ای

شنونده خوب بودن واقعا یه هنره. صرف ساکت نشستن و بر بر طرف و نگاه کردن٬ جز اینکه احساس رادیو بودن بهش بده هیچ چیز دیگه همراه خودش نداره! بابا آدم عکس العمل نشون می ده!! طرف خوشحاله٬ ذوق زده س٬ خوب باهاش همراهی کن. شروع کن ذوق کردن٬ بالا پایین پریدن٬ هی بگو وای راس می گی؟ خوب؟ بعدش چی شد؟؟ حالا برنامه ت چیه؟...کلی از این حرفا. اگه ناراحته آروم بگو اوهوم می فهمم چی می گی٬ آخی بگردم چقدر ناراحت شدی٬ بهت حق می دم٬ کاری از دست من بر میاد؟!...اگه عصبانیه با جمله های کوتاه و آروم سعی کن آرامش و بهش برگردونی و بهش اعتماد به نفس بدی٬ یا لااقل اگه هیچ کاری هم نمی کنی نصیحتش نکن لطفاْ! سکوت مطلق که نشون شنونده خوب بودن نیست! آدم شک می کنه به اینکه طرف داره گوش می ده به حرفت یا نه! هی آدم هوس می کنه سوال کنه مچ بگیره ببینه حواسش بوده!
مرسی عزیزم  که زنگ زدی. باور کن اگه همراهی تو نبود حتما دلم ترکیده بود!!

پ.ن: شده بودم مثه Cameron Diaz توی فیلم The Holiday که خیلی دلش می خواست گریه کنه! اما هرکاری می کرد اشکش در نمی اومد!! احساس وحشتناکیه!!