برگشتن به گذشته همیشه شیرین نیست. همیشه تلخ هم نیست! انگار یه معجونه از هردو طعم. واقعیتی که هست اینه که اگه چشم آدم باز باشه و به گذشته دقیق و موشکافانه نگاه کنه ٬می تونه سیر پیشرفت (یا حتی پسرفت!!) خودش و رو نمودار بیاره!! آدما عوض می شن...این چیزیه که اتفاق میوفته! هیچ دقت کردی؟ درست چیزی که روش انگشت می ذاری و وقت و انرژی صرف می کنی که عوض بشه٬ همونی از آب در میاد که هیچ وقت تغییر نمی کنه! اما به محض اینکه خودتو مشغول چیزای دیگه می کنی و به ظاهر حواست از اون موضوع پرت می شه٬ زندگی آروم آروم صیقلت می ده و عوضت می کنه! گذر زمان آدم رو پوست کلفت می کنه...و این گاهی به قیمت گزافی تموم می شه!
همیشه شنیده م آدما از چیزی بیشتر حرف می زنن٬ که کمتر دارنش! واسه همین به آدمای بی ادعا که آروم و بی سر و صدا کاراشون و می کنن بیشتر می شه اعتماد کرد تا اونایی که همه تصمیماتشون رو تو بلند بلند می گن! شاید یکی از تغییراتی که گذر زمان تو من ایجاد کرد همین نکته بود که فکر هامو بلند نگم! بهتر اینه که آدم یه کاری رو انجام بده و بعد درباره ی حاصلش حرف بزنه تا اینکه پای احتمالات رو وسط بکشه!